De inflatiecijfers in mijn vorig artikel waren fout. Shadow Statistics berekent de inflatie zoals het moet en hoe de centrale bank het ook deed tot 1980. Door eenvoudigweg een reeks producten en diensten te nemen en de prijs elk jaar opnieuw te registreren.
De centrale bank beweert dat de inflatie slechts een 3 tal procent zijn geweest de laatste 10 jaar. Echter, als je de prijzen van vandaag terug omrekent naar Belgische Frank of Guldens val je inderdaad telkens opnieuw achterover. De prijzen zijn inderdaad verdubbeld op 10 jaar tijd. Dat wil zeggen 7% inflatie, geen 3%.
Hoe komt het dat de officiële inflatie cijfers veel lager zijn? Vanaf 1980 heeft men een aantal drastische wijzigingen doorgevoerd hoe de inflatie cijfers berekend werden. Het was namelijk te pijnlijk aan het worden die schokkende inflatie cijfers van 7% in de jaren 70 te publiceren nadat de goudstandaard en de daarbij horende discipline was losgelaten in 1972. De politiekers begrepen dat je moeilijk herverkozen raakte hiermee.
Dus haalde men de trukendoos boven. In plaats van te kijken naar hoeveel elk product steeg in prijs voerde men 'substitutie' producten in. De redenering was dat als bijvoorbeeld een gewone steak te duur werd, de mensen dan een substitutie kopen, een steak van lagere kwaliteit. Dus verandert men het product van een steak naar een minderwaardige steak. Om de cijfers helemaal onrepresentatief te maken heeft men later meer 'volatiele' zaken zoals voedsel en energie er gewoon uitgegooid en is men het 'core inflation' gaan noemen.
Het cijfer is dus een totale joke geworden maar Shadow Statistics is het cijfer van de gemiddelde prijsstijgingen blijven bijhouden. Hier wat de inflatie is volgens Shadow Statistics hun berekeningen sinds 1972:
Het cijfer in dollars geven ze enkel aan subscribers maar je kan gratis de grafische weergave zien en hou je vast. 100 dollar in 1972 is volgens het officiële inflatie cijfer (BLS) gelijk aan 513 dollar vandaag. Volgens de officiële inflatie is de dollar dus al 5 keer minder waard.
Volgens de echte prijsstijgingen zoals Shadow Statistics(SGS) ze meet is het echter 3 keer erger. Met andere woorden je hebt 1500 dollar nodig om dezelfde goederen te kopen als wat je met 100 dollar kon kopen in 1972. De dollar is dus 15 keer minder waard geworden op 37 jaar tijd wat overeenkomt met 7,5% inflatie gemiddeld over die periode.
Van 1999 tot 2009 is de inflatie:
Ik heb er mijn meetlat naast gelegd. Sinds 1999 is 100 dollar 266 dollar geworden. In Europa zitten we met de euro die tegenover de dollar sinds 1999 is toegenomen in waarde met een 30%. Dus we kunnen 30% aftrekken van de 266 dollar en dan kom je aan 200 euro. 100 euro in 1999 is gelijk aan 200 euro vandaag, ook weer een verdubbeling van de prijzen de laatste 10 jaar.
Het lijkt erop dat met deze 'deflatie golf' het enige dat zakt in prijs aandelen en vastgoed zijn, maar de prijzen in de winkel zakken NIET mee. Ja, diesel is goedkoper als een jaar terug, maar zeker niet goedkoper dan in 1999. Olie staat na een enorme correctie nog steeds op 50 dollar wat dubbel zoveel is als in 1999.
Wat betreft dat vastgoed, dat is sinds 1999 meer dan verdubbeld. Nadat het de normale stijgingen van 7% per jaar volgde begon het vanaf 2003 te stijgen met een 12% per jaar tot 2008. Indien vastgoed in 2009 met 20% zakt dan heb je nog steeds een verdubbeling sinds 1999 en dus nog steeds een inflatie van 7,5%. Een gemiddeld huis kostte in Belgie in 1975 18.000 euro, vandaag 200.000 euro. Dat is ook een inflatie van weer gemiddeld 7,5% per jaar.
De werkelijke inflatie is dus 7,5% geweest sinds 1972. Goud is ook sinds 1972 gestegen met 8,4% per jaar, wat een ander bewijs is dat dit de inflatie is want goud doet enkel dit op lange termijn: meegaan met de inflatie. Aandelen hebben 9,4% gedaan, dividenden inbegrepen. 30 jarige staatsobligaties hebben 9%, de permanente portfolio 9,7%.
Wat schokkend is voor mij is dat je met aandelen, goud, 30 jarige staatsobligaties en zelfs de permanente portfolio je koopkracht nauwelijks doet toenemen. Je hebt een 1 a 2% rendement als je inflatie aftrekt wat niet om naar huis te schrijven is.
Met andere woorden je kan geen koopkracht winnen door te 'beleggen'. Met te speculeren kan je dat wel maar dan moet je dus zware risico's nemen. Goud, net zoals elke andere activa, gaat niet met een constante van 7,5% omhoog elk jaar, of geeft niet elke 10 jaar 100% rendement, wat wel moet wil je de inflatie volgen.
Er zijn periodes waar goud op 10 jaar niet verdubbelt maar halveert (1980-1990). Dan is je koopkracht 4 keer minder geworden want het moest verdubbeld zijn om dezelfde koopkracht te hebben. Zo is het ook met aandelen. De laatste 10 jaar zijn aandelen, dividenden inbegrepen, niet verdubbeld maar zelfs gedaald nominaal. Dat wil zeggen dat je koopkracht indien alles in aandelen zat meer dan gehalveerd is (1999-2009).
Zo zie je ook wat een spaarrekening eigenlijk is. Je denkt dat 4% een degelijk rendement is dat op zijn minst je koopkracht bewaart. Echter, met 4% heb je slechts 150 dollar na 10 jaar, en geen 200 dollar. Idem dito voor korte termijn staatsleningen. Je kapitaal verliest dus op een spaarrekening elke 10 jaar een vierde van zijn koopkracht.Althans, dat was het geval de laatste 10 jaar.
Hier de rendementen van verschillende activa, met een gemiddelde inflatie van 7,5% afgetrokken:
Ik heb 7,5% inflatie genomen voor elk jaar. Uiteraard is dat niet correct in de zin dat het ene jaar er meer inflatie is als het andere. Bijvoorbeeld de jaren 70 kende meer inflatie in grondstoffen dan de jaren 80. Maar je kan wel stellen dat inflatie geldt voor alle activa, producten en diensten. In de jaren 80-90 stroomde het geld vooral naar aandelen en dan is dat zogezegd geen inflatie. De laatste 10 jaar stroomde het geld naar vooral goud en terug grondstoffen wat dan wel inflatie zou zijn en vastgoed dat dan geen inflatie zou zijn. Begrijpen wie het kan.
Op zich doet het er allemaal niet toe hoe je het ziet. Wat van belang is is dat op lange termijn de dollar elk jaar 7,5% rendement dient te hebben om eenzelfde koopkracht te behouden, idem dito voor de euro. Dus elk rendement dat je hebt dient die 7,5% afgetrokken te worden om een juist beeld te krijgen.
Ik denk wel dat het belangrijk is te zien dat aandelen de laatste 10 jaar met inflatie ingerekend maar liefst gemiddeld -8,31% verloren hebben in koopkracht per jaar, dat is een verlies van maar liefst meer als de helft van je koopkracht. Maar nog steeds hebben aandelen de laatste 36 jaar 1,75% rendement per jaar gehad. Dus je koopkracht is wel degelijk toegenomen met gemiddeld 1,75% per jaar, desondanks de vreselijke slachting van de laatste 10 jaar. Aandelen zijn dus interessant om nu te kopen. Een pak interessanter als 10 jaar terug.
Goud heeft de laatste 10 jaar 4,19% rendement na inflatie. Je koopkracht is dus toegenomen met 4% per jaar, zeer knap. Sinds 1972 is het 0,71% per jaar, een procent minder als aandelen maar nog steeds een koopkracht toename na inflatie.
Interessant is ook te zien dat korte termijn staatsobligaties, net zoals een spaarrekening de laatste 10 jaar -2,78% verloren zijn in koopkracht per jaar. Dat is slecht en je koopkracht is dan ook afgenomen met 25%. Je kan een vierde minder kopen. Maar sinds 1972 heb je toch nog steeds een positief rendement met die korte termijn staatsobligaties wat toont dat op lange termijn het je toch beschermt heeft tegen inflatie.
Lange termijn staatsobligaties hebben de laatste 20 jaar het beste rendement van 2,3% na inflatie en doen het de laatste 36 jaar bijna even goed als aandelen met gemiddeld 1,5% koopkracht toename per jaar.
De permanente portfolio heeft de laatste 10 jaar een negatief rendement van -0,68%. Je bent dus een 10% verloren in koopkracht. Op lange termijn heb je er echter de meeste koopkracht mee gewonnen: 2,19% per jaar, wat zelfs beter is dan aandelen.
11 comments: