Nu aandelen en vastgoed al 20 jaar aan het dalen zijn in Japan is het interessant eens te kijken hoe de Japanner met een permanente portefeuille die tragedie heeft weerstaan. Heeft hij zijn koopkracht weten te behouden of heeft hij ze ook gehalveerd sinds 1989 zoals vastgoed en aandelen beleggers?Hier de rendementen vanaf 1972, dan heb je zowel een periode van hevige inflatie (1972-79), een periode van uitzonderlijke welvaart (1980-89), een periode van zeer pijnlijke deflatie (1989-99) en een paar recessies in between (1982, 1990):
Click op afbeelding om te vergroten
Je ziet dat de rendementen van de verschillende activa sinds 1972 vrij gelijk zijn. Indien je een aandeel had gekocht begin 1972 dan had je 5,7%, goud 4,8% en lange termijn staatsobligaties 4%. Niet verrassend: de permanente portefeuille heeft een beter resultaat dan elke activa op zich met gemiddeld 6,3% rendement per jaar voor de voorbije 37 jaar.
Een meer typische conservatieve portfolio met 50% aandelen en 50% obligaties, zonder goud en cash dus, geeft je 6,1% gemiddeld per jaar in plaats van 6,3%, wat ook goed is. Echter de permanente portefeuille is slechts 8 jaar negatief gegaan terwijl een 50/50 12 jaar negatief is gegaan. Met andere woorden, met de 50% aandelen, 50% obligaties is je koopkracht een pak volatieler geweest.
Ook interessant is dat de inflatie sinds 1972 gemiddeld 2,9% is wat maakt dat je rendement na inflatie dus ook een 3% is. Je koopkracht neemt dus gemiddeld zo een 3% toe per jaar met de permanente portefeuille. Een patroon dat je ook bij de Amerikaanse permanente portefeuille ziet.
Als je kijkt naar de rendementen sinds de grote crash van 1989 in Japan, dat is dus de rendementen van de laatste 20 jaar dan geven aandelen een gemiddeld rendement van -3,9% per jaar. Gelukkig heb je de lange termijn staatsobligaties nog die gemiddeld 4,9% hebben gedaan, de cash, korte termijn staatsobligaties met 1,8% per jaar en goud 2,2% per jaar waardoor de permanente portefeuille in Japan toch een 1,8% opleverde gemiddeld per jaar voor de laatste 20 jaar, sinds de grote crash.
Dat is in Yen uitgedrukt. De inflatie is wel degelijk zeer laag geweest met 0,6% per jaar sinds 1989. Dus na inflatie heb je 1% rendement per jaar. Is dat goed? Wel, vastgoed en aandelen sinds 1989 zijn de helft van hun waarde verloren terwijl jij nu 50% meer kapitaal hebt. Je kan dankzij de permanente portefeuille nu dus 3 keer meer vastgoed en aandelen kopen als 20 jaar geleden.
Echter, de prijzen van producten en diensten zijn niet gehalveerd. Die bleven vrij constant en stegen zelf lichtjes. Dus als je voornamelijk in vastgoed of aandelen had belegd over die periode dan is je koopkracht wel degelijk gehalveerd in tegenstelling tot de permanente portefeuille belegger die zijn koopkracht ten opzichte van producten en diensten minstens heeft behouden.
De permanente portefeuille heeft dus ook de Japanner tijdens hun grote deflatie ook goed beschermd. Indien wij de komende 10 jaar ook een grote deflatie krijgen als in Japan dan ben je met de permanente portefeuille degelijk beschermd.
9 comments: