In een vorig artikel waarin ik de permanente portefeuille analyseerde vergeleek ik de 4 activa tegenover de 3 activa portefeuille, met cash eruit. Echter, voor de prestaties van de 4 activa portefeuille gaf ik cash geen rendement omdat ik vond dat je het niet diende uit te lenen.
Dit heeft echter weinig zin. Wanneer er een serieuze deflatie is dan zal bij vrees van faillissement van de overheid niet enkel de staatsobligatie serieus dalen in waarde maar zal ook de munt zelf serieus dalen in waarde. Het laatste voorbeeld hiervan was nog vorig jaar toen IJsland dreigde failliet te gaan. In de vrije markt zakte de waarde van de staatsobligatie met de dag, maar tegelijkertijd zakte ook de munt volledig weg en was de munt op het einde van het jaar 3 keer minder waard dan in het begin.
Dat is ook ergens logisch. We leven in een fiat geld systeem. De IJslandse staat is niet failliet gegaan, geen enkele IJslandse spaarder is zijn geld verloren, want de IJslandse centrale bank kan zoveel Kronen printen als ze willen en iedereen recht houden. Echter, de markt straft hun wel af door de munt massaal te verkopen en ze implodeert. Of hoe de vrije markt dan toch bijdraagt tot het gezegde: 'boontje komt om zijn loontje'.
De cash niet uitlenen aan de staat houdt dus geen steek. Want die cash in je kluis zal ook waardeloos worden als de staat failliet gaat, of je het nu uitleent of niet. Bovendien zal de staat niet failliet gaan zoals we dat van vroeger kennen, namelijk een 'default', het niet langer uitbetalen van de obligatie. Wel zal de staat (en zijn burgers) failliet gaan door het totaal imploderen van de munt.
Dus, even de 4 activa permanente portefeuille opnieuw, nu met cash uitgeleend aan de staat in korte termijn staatsobligaties:
Het rendement is dus 9,71% gemiddeld over 37 jaar, transactiekosten van jaarlijkse herbalancering inbegrepen. Of indien je met 50.000 $ begon in 1972 heb je $1.586.776. Van de 37 jaar heb je slechts 2 negatieve jaren waarvan het ergste jaar -4,06%.
Hier het rendement sinds 1972 met slechts 3 activa zonder cash:
Dat is dus 10,29% gemiddeld over 37 jaar, 0,58% meer gemiddeld elk jaar. Of indien je met $50.000 begon in 1972 heb je eind 2008 $1.939.353. Je hebt dan 22% meer kapitaal na 37 jaar dankzij 3 activa in plaats van 4. Wel heb je niet 2 jaar maar 5 jaar een negatief rendement gehad waarvan het ergste jaar -11,67%.
In Amerika is het verschil dus niet zo groot. Zowel de 3 als de 4 activa portfolio zijn interessant. Je hebt iets meer rendement met slechts 3 activa maar je hebt wel 5 negatieve jaren in plaats van slechts 2. Maar zelfs met een iets grotere volatiliteit heb je toch qua hoeveelheid kapitaal steeds meer met de 3 activa portfolio dan met de 4 activa portfolio:
Kapitaal positie:
In de 3 activa portfolio stijgt je kapitaal positie ten opzichte van de 4 activa portfolio langzaam maar zeker. Na 10 jaar is het verschil zo'n 50.000 dollar. In 1998, we zijn nu 25 jaar aan het beleggen heb je 120.000 dollar meer maar op bijna een miljoen dollar is dat ook weer niet zoveel, 13%.
Je ziet dat het verschil in rendement de laatste 10 jaar 6,83% is met 4 activa versus 7,47% met 4 activa. Toch omdat het verschil in rendement van slechts een halve procent per jaar blijft bestaan heb je 10 jaar verder een verschil van maar liefst 350.000 dollar in kapitaal, wat al een 18 procent verschil is.
Het blijft het logisch verstand tarten die 'compound interest'. Het enigste dat je eruit kan concluderen is dat het, op lange termijn, een groot verschil maakt die halve procent meer of minder rendement per jaar. Vooral als je over grote bedragen spreekt.
Toch, de meeste mensen beleggen niet voor 30 jaar en vertrekken ook niet van grote getallen dus de 4 activa portefeuille is best ok want je zal het verschil in rendement nauwelijks merken. Wat je wel zal merken dankzij de cash erbij is dat je toch wel zeer veel jaren positief draait en dat die uitgeleende cash toch wel elk jaar zijn steentje bijdraagt hiertoe.
Maar, laten we eens kijken naar IJsland, een land dat serieuze inflatie golven gekend heeft de voorbije 10 jaar. Wat zou het verschil zijn in rendement tussen de 3 en 4 activa portfolio de voorbije 10 jaar? Ook slechts een halve procent?
Het resultaat van de verschillende activa in IJsland voor 2008:
Met 4 activa:
- 25% Lange Termijn Staatsobligaties: 25 x 1 (0%) = 25
- 25% Korte termijn staatsobligaties: 25 x 1,12 (12%) = 28
- 25% Aandelen: 25 x 0,12 (-88%) = 3
- 25% Goud: 25 x 3,59 (+259%) = 90
- Totaal = 146 dus 46% rendement
Met 3 activa geeft dit:
- 33% Lange Termijn Staatsobligaties: 33 x 1 (0%) = 33
- 33% Aandelen: 33 x 0,12 (-88%) = 3,5
- 33% Goud: 33 x 3,59 (+259%) = 118,5
- Totaal = 155 dus 55% rendement
Voor 2008 had je in IJsland met slechts 3 activa toch 10% meer dan met 4 activa. Dat telt al door. Maar het was dan ook een enorm inflatie jaar zoals het maar zeer zelden gebeurt.
Laten we eens kijken naar 1 van die vele goede jaren dat IJsland de periode ervoor gekend heeft. Bijvoorbeeld 2005 waar de beurs voor de zoveelste keer een buitengewoon resultaat behaalde.
Het resultaat van de verschillende activa in IJsland voor 2005:
Met 4 activa:
- 25% Lange Termijn Staatsobligaties: 25 x 1,04 (4%) = 26
- 25% Korte termijn staatsobligaties: 25 x 1,08 (8%) = 27
- 25% Aandelen: 25 x 1,5 (+50%) = 37,5
- 25% Goud: 25 x 1,15 (+15%) = 28,7
- Totaal = 119,25 dus 19,25% rendement
Met 3 activa geeft dit:
- 33% Lange Termijn Staatsobligaties: 33 x 1,04 (4%) = 34,32
- 33% Aandelen: 33 x 1,5 (+50%) = 49,5
- 33% Goud: 33 x 1,15 (+15%) = 37,95
- Totaal = 121,77 dus 21,8% rendement
Het rendement met 3 activa versus 4 activa is dus ook iets beter in 2005 maar veel scheelt het niet echt, een 2%.
IJsland heeft enorme inflatie gekend. Eerst in de beurzen, daarna in goud. Hierdoor doet de 3 activa het beter. Echter, het omgekeerde zou waar geweest zijn in een serieus deflatie scenario ala Japan. Hier zou de 4 activa portefeuille het beter gedaan hebben dan de 3 activa.
Maar om te oordelen of 3 activa beter is als 4 activa gaat het niet zozeer om 'past performance'. Wel dien je te kijken naar welke economische scenario's zijn er mogelijk? Zo heeft Harry Browne het ook ontworpen en het blijkt achteraf ook een goed resultaat te geven.
De 4 activa zijn volgens Harry Browne broodnodig. De cash is voor tijden van recessie. Dat is een periode waarin de centrale bank vind dat het even genoeg is met al dat gespeculeer en geld tekorten creëert. 1980 is een goed voorbeeld waar Paul Volcker, toenmalig Fed Chairman, de intrestvoeten serieus omhoog trok. Niets doet het dan goed, aandelen krijgen klappen, goud ook, lange termijn staatsobligaties ook, enkel cash doet het goed want je krijgt een serieuze intrest.
1981 in Amerika:
- Aandelen: -3.7%
- Cash, korte termijn staatsobligaties: 18.9%
- Lange termijn staatsobligaties: 1.9%
- Goud: -32.8%
- Totaal: -4% Rendement
Het gouden advies dat ik kreeg van een Harry Browne kenner was het volgende. "Indien je echt gelooft dat inflatie de komende jaren zwaar zal toenemen kan je altijd ook een 'variabele portfolio' aanleggen. Dat is je speculatie portfolio waar je dan goud of andere inflatie instrumenten in kan steken om te speculeren op inflatie. Echter de permanente portefeuille zoals Harry Browne hem heeft ontworpen is goed doordacht en zou ik niet al teveel aan veranderen."
Gezien ik het kotsbeu ben te speculeren, en ook geen geld heb dat ik kan missen, is een variabele portfolio out of question voor me. Ik hou het bij de permanente portefeuille zoals Harry Browne die tot zijn 80 jaar heeft gefinetuned. 4 activa zullen het worden bij mij. Staatsobligaties, here we come!
0 comments:
Een reactie plaatsen