Geschrokken ga ik naar huis. Ik wist dat de Amerikaanse regering in 1933 al het goud had aangeslaan van hun burgers maar hebben ze dat hier in België ook gedaan maar dan met cash?
En inderdaad, de Gutt-operatie zullen zij die niet in 1939 maar wel in 1948 cash hadden zich beeldig herinneren. De mensen moesten al de biljetten met een waarde van 100 frank en meer indienen en per gezinslid kreeg je maximum 2000 frank van het nieuwe geprinte geld. Al de Belgen kregen 4 dagen de tijd om in te wisselen. Op de website van de Nationale Bank doen ze het over komen als een redding van de 'inflatie'. Want tijdens de oorlog had de bezetter veel te veel geld in omloop gebracht, en ze hadden schrik dat er inflatie zou uitbreken, aldus de politiekers van destijds. Maar uit een studie van de geschiedenis van de Nationale Bank blijkt dat de regering met de transactie zomaar eventjes 64 miljard Belgische frank winst had gemaakt. Een rooftocht dus.
Het probleem van cash is op dat moment, dat de dag dat ze het aankondigen het direct waardeloos wordt want biljetten dat ongeldig worden verklaard wil niemand nog hebben. Met goud is dat anders, dat kan je altijd overal ter wereld kwijt, maakt niet uit welke idiotie de regering uithaalt. Goed, de mensen hebben hun creativiteit en samenwerking ten volle gebruikt om toch zoveel mogelijk ingewisseld te krijgen. 2.000 frank cash was toen veel geld, en niet velen hadden het, maar je kan je al voorstellen wat er te verdienen was met geld van de rijke dorpsman te gaan helpen inwisselen. Zelfs de kerk werd ingeschakeld want die mochten meer als 2000 frank inwisselen. Maar je transactiekost zal dus hoog zijn. Indien dergelijke 'politieke reddingsoperatie' vandaag zouden gebeuren dan zullen cash euro bezitters natuurlijk een serieus verlies hebben.
Maar die periode vergelijken met vandaag gaat nog niet op. Natuurlijk kan de regering vandaag dat ook doen. Maar daar moet ook enig draagvlak voor zijn. Toen was het excuus dat:
1. Het de bezetter was die al die extra Belgische franken in omloop had gebracht en tegelijkertijd een schuld was aangegaan die de Belgische overheid nu nog moest afbetalen ook.
2. Niet veel mensen geld hadden door de vele jaren oorlog. En diegene die geld hadden verdiend tijdens de oorlog, door bijvoorbeeld goederen aan te bieden op de zwarte markt, het niet verdienden! De profiteurs ...
In zo een klimaat krijg je dergelijke drastische maatregelen natuurlijk makkelijker verkocht zonder een volksopstand over je te krijgen.
Idem dito wanneer goud in 1933 werd aangeslaan in Amerika. Dat was ook een ander klimaat. Goud was gekoppeld aan de munt en was 21 dollar waard per decreet. Velen hadden goud omdat dit het enige was dat zeker zijn waarde behield, terwijl al de rest daalde of zeer onzeker was. Toen Rooseveld het aansloeg kreeg je ook je 21 dollar in ruil. Goed, kort na de onteigeningsoperatie werd de wet veranderd en was goud plots ongeveer 35 dollar waard. Kwestie van zijn grootse New Deal projecten te kunnen betalen. Het was dus ook niet meer dan een rooftocht.
Maar ik zie dergelijke dingen vandaag nog niet gebeuren. De crisis is nog niet erg genoeg. Het volk is nog niet klaar voor dergelijke drastische maatregelen. Echter, binnen een paar jaar wanneer de bevolking weer geen nagel heeft om aan zijn gat te scharten, en de hoop op snel herstel volledig is weggekwijnd, dan wil je niet meer in cash zitten. Dat is nu ook duidelijk na mijn Gutt ontdekking.
Wat is een ander gevaar van cash. DEVALUATIE. De regering kan en heeft de Belgische frank, maar ook de Nederlanders met de Gulden destijds, gedevalueerd in 1935 op 1 dag met 30%. Plots was de munt 30% minder waard ten opzichte van andere munten. De reden: om de economie aan te wakkeren tijdens de grote depressie. En het werkte nog ook. De export die goedkoper werd nam toe en de import die duurder werd nam af. Maar het werkte maar een jaar of 2 want toen gingen de anderen ook hun munt devalueren.
Klinkt bekend? Ja! Dat gebeurt vandaag al, constant. Het is om ter eerst de munt zo weinig mogelijk waard maken in de hoop de economie terug aan te wakkeren. Maar omdat we nu in een andere wereld leven. Munten zijn niet meer gekoppeld per decreet zoals in de jaren 30, en er is geen goudstandaard meer, moeten ze het zelf niet meer aankondigen. Het volstaat geld bij te printen, overdreven schulden op zich nemen, gigantische gaten in de begroting tolereren, garant gaan staan voor jan en alleman en intrestvoeten naar 0 trekken. Zo lukt het ook wel om je munt te vernielen in waarde. Maar vandaag is wel de vrije markt die het laatste oordeel heeft omdat munten hun waarde nu niet meer gekoppeld zijn aan elkaar, op uitzondering van enkele zoals de Chinese Yuan aan de dollar. En dus we zien dat bijvoorbeeld de dollar in 2009 serieus gestegen is in waarde ten opzichte van alle munten, desondanks het serieus misbruik van de dollar. Anderen worden dan wel genadeloos neergesabeld door de markt zoals de munt van Ijsland, Rusland, Ukraine, Engeland, ...
Dus ja, kleinere munten moet je van wegblijven maar grotere munten lijken juist te genieten van de ondergang van de andere munten. Iedereen vlucht naar de dollar, euro, yen. Daarom dat ik mij voorlopig nog comfortabel voel in de euro omdat de markt sterker is dan de inflatie politiek van de centrale bank. Als de grootste prijsdalingen achter de rug zijn, voor de beurs zou dat al rond 2011 kunnen zijn, en de miserie bij de mensen ondraaglijke proporties begint aan te nemen, dan schakel ik over naar landbouwgrond, huizen, aandelen en andere zwaar ondergewaardeerde eigendommen die moeilijker aangeslaan kunnen worden en inflatiebestendiger zijn.
Het is de eerste jaren van een deflatie waarin de munt vooral stijgt in waarde relatief tot al de rest. Eerst dus nog even wachten en die kostbare euro's goed bijhouden.
Toevoeging 4 juni 2009: Tijdens een deflatie kan de munt plots ook enorm dalen in waarde, dus een deel in goud is van groot belang, voor meer info zie artikel 'De Permanente Portfolio in IJsland'.
4 comments: